۱۳۸۸ آبان ۱۲, سه‌شنبه

میان ماندن و رفتن
چه انتخاب بیهوده ای ست
که تو
نه با ماندنم می مانی
و نه با رفتنم می روی!
کلافه ام از این کلاف سر در گم دائم
از این تناقض معلق
از هر طرف که می روم
به تو ختم می شود
و از هر طرف که نمیروم
بیشتر به تو...
چه معمای درد ناکیست لحظه های من:
تو همسفر بی خبری
که همیشه
چمدانت را زودتر می بندی!

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر