جهان تصور ماست
و التفاتی که تو
به سایه های خاطر من داری!
دستی به خویش می کشم
که تویی!!
دری به روز می گشایم
که چارقد جمع شده اش را
بغچه می کند
من چه وقت هزار ساله خواهم شد
و از پی خوابی بلند
تمام سر انگشت آوارگان جهان را
خواهم گریست
چه وقت پیاله ی جهلم
عصای راه دراز دلواپسی خواهد شد!!؟
این روزها حال و هوای عجیبی دارم.................این شعر عارف رو خیلی دوست دارم
و التفاتی که تو
به سایه های خاطر من داری!
دستی به خویش می کشم
که تویی!!
دری به روز می گشایم
که چارقد جمع شده اش را
بغچه می کند
من چه وقت هزار ساله خواهم شد
و از پی خوابی بلند
تمام سر انگشت آوارگان جهان را
خواهم گریست
چه وقت پیاله ی جهلم
عصای راه دراز دلواپسی خواهد شد!!؟
این روزها حال و هوای عجیبی دارم.................این شعر عارف رو خیلی دوست دارم
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر