۱۳۸۸ آبان ۳, یکشنبه

گاهی وقتا این فکر که چرا بعضی ادما وارد زندگیمون میشن و خیلی بی سرو صداهم میذارن میرن ذهنمو مشغول می کنه.
گاهی حتی ما نمی خوایم بیان اما انگار خودشونو به زور جا میکنن و بعد یادشون میاد که جای دیگه کار دارن و باید برن!و اصلا پیش خودشون فکر نمی کنن که قرار نیست زندگی ما مثل یک کوچه باشه که ازش رد بشن.
جوونتر(!) که بودم فکر می کردم حضور هر آدمی یک تجربه جدید که میتونیم یه رازی از زندگی کشف کنیم و شاید به یک نتیجه جدید در مورد آدما برسیم،اما الان متوجه شدم که انقدرا هم جدی نیست چون بعد از ورود و خروج هر آدمی به یک نتیجه مشترک میرسم: آدما موجودات خوبی نیستن و باید انقدر قدرت داشته باشی که نذاری وارد زندگیت بشن و حتی انقدر ارزش ندارن که بهشون بگی نه،کاش میشد یه تابلو داشته باشی:ورود ممنوع

۱ نظر:

  1. sorry man inja keyboarde farsi nadarm vase hamin finglish minevisam, ama man fek mikonam ke adama mokhtalefan va har kasi ye tore vase hamin momkene kheili ha bian o az zendegt beran ama mohemtar az hame ooniye ke mimoone ey kash onghad energy vase kasaei ke miran sarf nashe ta beshe vaghean kasi ke mimoone entekhabe khodet bashe na faghat moondanesh az sare ejbare khodesh va tars az naboode kase dige bashe, nokteye moheme zendegi ke hanooz behesh naresidi ine azize man, omidvaram tooneste basham behet begam ke che joori in rafto amada to sarnevshte hamishegi va mandaniye adama taasir mizare

    پاسخ دادنحذف